Portal Nauczycieli Przedszkola wykorzystuje pliki cookies - dowiedz się więcej ...

Zasobnik
* Ankiety, kwestionariusze
* Awans zawodowy
* Dekoracje
* Diagnoza
* Dla dyrektorów
* Do pracy z dziećmi
* Historyjki obrazkowe
* Inscenizacje
* Inne
* Karty pracy
* Kolorowanki
* Nuty
* Obserwacje
* Oligofrenopedagogika
* Opowiadania
* Origami
* Piosenki
* Plany pracy
* Podkłady muzyczne
* Praca indywidualna
* Prezentacje
* Programy
* Publikacje
* Scenariusze
* Scenariusze uroczystoœci
* Wiersze
* Wiosenne
* Letnie
* Jesienne
* Zimowe
* Wielkanocne
* Bożonarodzeniowe
* Pasowanie na przedszkolaka
* Pasowanie na starszaka
* Dzień mamy i taty
* Dzień babci i dziadka
* Pożegnanie przedszkola
* Inne
* Rozporządzenie
* Etapy
* Powołanie zespołu
* Dla rodziców
* KIP-szablon
* IPET-szablon
* IPET 1
* IPET 2
* IPET 3
* IPET 4
* IPET 5
* IPET 6
* IPET 7
* IPET 8
* IPET 9
* Inwentarz osobowoœci
* Dysleksja
* Arkusz obserwacji zachowań dziecka
* Karta badania
* Badanie lateralizacji
* Aktywnoœć intelektualna
* Scenariusz 1
* Scenariusz - 5l
* Scenariusz 3
* Scenariusz - 4l
* Upominki
* "Wielka gra"
* Scenariusz 3-4l
* Dla babci i dziadka - żłobkowe
* Dla babci i dziadka - żłobkowe
* Dla babci i dziadka - żłobkowe
* Dla babci i dziadka - żłobkowe
* Zaproszenia 1
* Zaproszenia 2
* Zaproszenia 3
* Zaproszenia 4
* Kalendarz
* Opowiadanie - "Babcia..."
* Gdyby babcia miała wąsy
* Scenariusz 6
* Scenariusz 7
* Scenariusz - 4l
* Dzień Babci i Dziadka
* Dla babci i dziadka
* Prezenty dla babci i dziadka
* Prezenty dla babci i dziadka
* Dzień babci i dziadka
* Choinka 1
* Choinka 2
* Ogólnie
* Arkusz obserwacji zachowań
* Scenariusz rozmowy
* Zabawy I
* Zabawy II
* Zabawy III
* Zabawy IV
* Scenariusze
* Balowe konkursy
* Festynowe konkursy
* Andrzejkowe wróżby
* Propozycje świąteczne
* Świąteczny nastrój
* Śpiewająca choinka
* Choinka od ...
* Choinka
* Świąteczna choinka
* Choinka
* Kartki świąteczne
* Jasełka dla 3-4 latków
* Baśń o narodzinach
* Jasełka dla 3-4 latków
* Przedstawienie Jasełkowe
* Tradycje i obrazki
* Jasełka po śląsku
* Dekoracje jesienne
* Dekoracje zimowe
* Dekoracje wielkanocne
* Kartki wielkanocne
* Dekoracje letnie
* Dekoracje inne
* Dekoracje z konkursu jesiennego
* Dekoracje różne
* święto rodziny
* Upominki I
* Czar dla mamy
* Dobra to chatka...
* Zaproszenie I
* Zaproszenie II
* Zaproszenie III
* Zaproszenie IV
* Dzień Mamy i Taty
* Festyn dla rodziców
* Calineczka
* Dzień Mamy i Taty
* Moja rodzina
* Dzień Mamy i Taty
* Rodzina wspólnotą dialogu
* Mamo i Tato
* Dzień Mamy i Taty
* Moja rodzina
* Spotkanie z rodzicami
* Kwiaty dla Mamy
* Kwiaty na pudełko
* Dzień Matki
* Dzień rodziny
* Dzień Mamy i Taty
* Dzień mamy i taty
* Teatrzyk dla Mamy i Taty
* Upominki II
* Upominki III
* Pomysły na upominki
* Koszyczek 1
* Koszyczek 2
* Karty pracy
* Okienne dekoracje
* Do dekoracji
* Gazetka wielkanocna 1
* Gazetka wielkanocna 2
* Dekoracje okienne 1
* Dekoracje okienne 2
* Dekoracje okienne 3
* Dekoracje okienne 4
* Przedstawienie wielkanocne
* Koszyczki różne
* Koszyk i szablon
* Wieziemy tu kogucika
* Dekoracje
* Wiadomości ogólne
* Karty pracy
* Moje pomoce
* Plany pracy
* Karty pracy 3 - 4 l
* Moje wiersze
* Moje książki
* Scenariusze z nnj
* Moja publikacja
* Adaptacyjne
* Rożne
* Paluszkowe
* Relaksujące
* Stymulujące tworczą aktywność matematyczną
* Stymulujące tworczą aktywność matematyczną II
* Tradycyjne
* Matematyczne
* Tradycyjne II
* Rozwijające inteligencję emocjonalną
* Nadesłane I
* Nadesłane II
* Nadesłane III
* Nadesłane IV
* Kącik plastyczny
* Techniki plastyczne
* Prace plastyczne
* Origami
* Kiermasze świąteczne
* Dekoracje świąteczne
* Upominki I
* Upominki II
* Upominki III
* Prace jesienne
* Prace świąteczno-zimowe
* Scenariusze
* Kącik muzyczny
* Formy działalności muzycznej
* Metoda Orffa
* Metoda Batii Strauss
* Niekonwencjonalne instrumenty muzyczne
* Aktywne słuchanie muzyki wg Marii T.
* Scenariusze
* Kącik matematyczny
* Zabawy stymulujące twórczą aktywność matematyczną I
* Zabawy stymulujące twórczą aktywność matematyczną II
* Zabawy matematyczne
* Scenariusze matematyczne
* Piosenki jesienne
* Piosenki zimowe
* Piosenki wiosenne
* Piosenki letnie
* Piosenki różne I
* Piosenki różne II
* Piosenki różne III
* Na uroczystości I
* Na uroczystości II
* Na uroczystości III
* Na święta
* O zwierzętach
* Ogólnie
* Zdjęcia z kącika
* Karty pracy
* Propozycje zabaw
* Korespondencja
* Scenariusze
* Kącik teatralny
* Kabaret na jednej nodze
* Kopciuszek
* Królewna śnieżka
* Zwierzęta pociągowe
* Jaś i Małgosia
* Duch Bolibrzuch
* Duch Lekkoduch
* Adaś i Ewa
* Rezerwat śledzi
* Kącik przyrody
* Ekologia
* Scenariusze ekologiczne
* Zabawy badawcze
* Scenariusze przyrodnicze
* Inne pomysły
* Ogólnie
* Zdjęcia z kącika
* Propozycje zabaw
* Scenariusze zajęć
* Metody ćwiczeń
* Metoda Kniesow
* Metoda R. Labana
* Metoda W. Sherborne
* Scenariusze
* Zadania dla 3 latków
* Zadania dla 4 latków
* Zadania dla 5 latków
* Zadania dla 6 latków
* Ogólnie
* Muzykoterapia
* Planowanie roczne
* Informacje ogólne
* Ćwiczenia
* Zabawy zimowe
* Kącik logopedyczny
* Oligofrenopedagogika I cz.
* Oligofrenopedagogika II cz.
* Oligofrenopedagogika III cz.
* Oligofrenologopedia
* Surdopedagogika
* Pojęcia ogólne
* Upośledzenie umysłowe
* Metoda Felicji Affolter
* Metoda Finger Painting
* Logorytmika
* Autyzm
* Zespół Aspergera
* Gabinet - zdjęcia
* Planowanie pracy
* Konspekt zajęcia 1
* Konspekt zajęcia 2
* Konspekt zajęcia 3
* Moje pomoce
* Zabawy relaksujące
* Sprawni i zdrowi ...
* Stymulacja polisensoryczna
* Kinezjologia edukacyjna
* Metody nauki czytania
* Zagadki
* Scenariusze
* Diagnoza
* WDN
* Rebusy
* Wyliczanki
* Ćwiczenia graficzne
* O współpracy
* Kwestionariusz 1
* Ankieta 1
* Ankieta 2
* Kwestionariusz 2
* Prezentacja
* Podstawa programowa
* Plany pracy
* Program 1
* Program 2
* Program 3
* Europa w oczach...cz I
* Europa w oczach...cz II
* Europa w oczach...cz III
* Z myszką...cz I
* Z myszką...cz II
* Słucham, mówię...cz. I
* Słucham, mówię...cz. II
* Słucham, mówię...III
* Program współpracy...cz. I
* Program współpracy...cz. II
* Dobro i zło cz I
* Dobro i zło cz. II
* Dobro i zło cz. III
* Żyj w zgodzie...cz I
* Żyj w zgodzie...cz II
* Żyj w zgodzie...cz III
* Żyj w zgodzie...cz IV
* Żyj w zgodzie...cz V
* Żyj w zgodzie...cz VI
* Wychowanie zdrowotne cz I
* Wychowanie zdrowotne cz II
* Wiersze jesienne
* Wiersze zimowe
* Wiersze wiosenne
* Wiersze letnie
* Wiersze różne
* Wiersze różne II
* Dla mamy i taty
* Dla babci i dziadka
* Nadesłane przez @dipsi
* Nadesłane przez @ahawa
* Nadesłane przez @ASIOCZEK
* Nadesłane przez użytkowników
* Wiadomości ogólne
* Sprawozdanie 1
* Sprawozdanie 2
* Sprawozdanie 3
* Diagnoza nauczyciela
* Program naprawczy
* Sprawozdanie
* Turniej wiedzy
* Prezentacja PPS
* Komentarz
* W skrócie
* Pasowanie na przedszkolaka
* Andrzejki
* Urodziny Kubusia
* Pasowanie na starszaka
* Dzień niepodległości
* Pasowanie na przedszkolaka
* Pożegnanie 5 latków
* Pasowanie
* Pożegnanie przedszkola
* Pożegnanie zerówki
* Zakończenie roku szkolnego
* Pożegnanie przedszkola
* Dzień nauczyciela
* Pożegnanie 6 latków
* Dzień teatru w przedszkolu
* Dzień kobiet
* Zakończenie przedszkola
* Ogólnie
* Bajka psychoedukacyjna
* Bajka relaksacyjna
* Bajka terapeutyczna
* Bajka psychoterapeutyczna
* Zabawy cz I
* Zabawy cz II
* Plan na II - Maluszki
* Plan na II - Starszaki
* Plan na III - Maluszki
* Plan na III - Starszaki
* Plan na IV - Maluszki
* Plan na IV - Starszaki
* Plan na V - Maluszki
* Plan na V - Starszaki
* Prace dzieci
* Plan na VI - Maluszki
* Plan na VI - Starszaki
* Plan na IX - Maluszki
* Plan na IX - Starszaki
* Plan na X - Maluszki
* Plan na X - Starszaki
* Plan na XI - Maluszki
* Plan na XI - Starszaki
* Plan na XII - Starszaki
* Plan na XII - Maluszki
* Plan na I - Starszaki
* Plan na I - Maluszki
* Plan na I
* Plan na II
* Plan na III
* Plan na IV
* Plan na V
* Plan na VI
* Plan na VII
* Plan na XI
* Plan na XII
* Pożar w Plastelinkowie
* O królu Tomku i smoku Janku
* Wakacyjna przygoda Plastelinka

Reklama II

Metody nauki czytania
METODY NAUKI CZYTANIA

W Polsce, na przestrzeni ostatnich lat, pojawiło się wiele nowych koncepcji nauki czytania, umownie nazywanych „metodami”. Stosowanie ich w edukacji przedszkolnej wymaga określonej wiedzy o rozwoju dziecka oraz o specyficznych właściwościach języka polskiego. Nowe metody stanowią dla nauczyciela swoiste wyzwanie – pomocy dzieciom w żmudnej, czasami monotonnej, pełnej przeszkód drodze poznania.
Dzisiejszy dziecięcy świat jest o wiele większy i bogatszy niż dawniejszy. Dziecko w wieku przedszkolnym, by poznać otaczającą je rzeczywistość, musi dysponować umiejętnościami daleko wykraczającymi poza ramy zwykłych, codziennych zajęć. Ta oczywista prawda ukierunkowuje jego działania m.in. na opanowywanie umiejętności czytania. Dziecko czuje potrzebę odczytywania informacji poprzez rozszyfrowywanie odpowiednich znaków zapisu, za pomocą których został zakodowany, by kolejno zestawiając je z innymi, oceniać i porządkować, a następnie wykorzystywać we własnym działaniu. W ten sposób postrzega umiejętność czytania jako pierwszy, samodzielny krok w uniezależnieniu się od dorosłych.

Zarówno nauczyciele, jak i teoretycy, poszukują optymalnych rozwiązań, wspomagających naukę czytania dzieci w wieku przedszkolnym. Jedni i drudzy są także zgodni, że złożoność problemu i jego wieloaspektowość nie sprzyja znalezieniu uniwersalnej metody nauki czytania, która odpowiadałaby każdemu dziecku z osobna. Świadczą o tym ciągłe poszukiwania jednej „najlepszej” metody.

NOWE KONCEPCJE NAUKI CZYTANIA

Podstawowym kryterium wyboru odpowiedniej metody nauki czytania powinny być przede wszystkim specyficzne cechy danego języka. W Polsce dominuje metoda analityczno-syntetyczna w odmianie wyrazowej. Konieczność poznania sylab, cząstek wyrazowych i liter, by móc poprawnie identyfikować różne formy tego samego wyrazu, jest niezbędna ze względu na fleksyjny charakter naszego języka. Większość nowych rozwiązań metod nauki czytania polega na próbie modyfikacji metod analityczno – syntetycznych lub globalnych oraz postulowaniu wydłużenia w czasie nauki czytania poprzez zachęcanie do rozpoczęcia nauki czytania z dziećmi poniżej szóstego roku życia.
Przedstawiony poniżej przegląd wybranych koncepcji nauki czytania to wybór rozwiązań adaptowanych w Polsce najczęściej w odniesieniu do nauki czytania w edukacji przedszkolnej. Przegląd ten nie dokonuje oceny, a jedynie pokazuje możliwości w odniesieniu do wczesnej nauki czytania.

1. Metoda barwno-dźwiękowa H. Metery

Była stosowana w Polsce w latach siedemdziesiątych, jednak niektóre wykorzystywane przez autorkę rozwiązania mogą być nadal pożyteczne w nauce czytania w przedszkolu.
Helena Metera wydzieliła dwa okresy nauki czytania. Pierwszy, przed- literowy, w którym następuje poznanie dźwiękowej budowy wyrazów i drugi, przeznaczony na opanowanie zapisu graficznego poszczególnych dźwięków-liter oraz właściwą naukę czytania.
Autorka podkreśla znaczenie dobrej znajomości struktury dźwiękowej wyrazów dla rozumienia czytanego przez dziecko tekstu. H. Metera przyjęła założenie o wykorzystaniu innych analizatorów niż słuchowy w kształtowaniu analizy i syntezy słuchowej wyrazów wraz z umiejętnością różnorodnego operowania dźwiękową strukturą wyrazów przed poznaniem jego znaku graficznego. Dokonywanie analizy wzrokowo słuchowej lub ruchowo-słuchowej z powolnym przejściem od symbolicznego zapisu (ruch ciała) do symbolicznego zapisu graficznego (kolorowy kar tonik), a potem do właściwego zapisu graficznego (litera) prowadzi do zrozumienia związku, jaki zachodzi między dźwiękiem a jego zapisem.

2. Nauka czytania i pisania metodą fonetyczno – literowo – barwną B. Rocławskiego

Łączy technikę płynnego czytania ze zrozumieniem z nauką pisania, ponieważ, zdaniem autora, nie należy odrywać czytania od pisania ani uczyć jednego bez drugiego To właśnie poznawanie liter wyzwala u dziecka spontaniczną chęć pisania. Dlatego nauka czytania postępuje prawie jednocześnie z nauką poprawnego kreślenia i łączenia liter. Wprowadzenie kolorów czerwonego i zielonego zostało podyktowane koniecznością wyodrębniania ściśle określonych głosek w trakcie nauki czytania. To zróżnicowanie kolorystyczne wprowadzono w wyrazach, w których liczba głosek nie jest równa liczbie liter. Niektóre głoski są zapisywane dwoma lub trzema literami - wówczas ten fragment zapisu oznacza się kolorem zielonym. Kolorem czerwonym oznacza się w wyrazach to miejsce, gdzie litera lub dwuznak są symbolem graficznym głoski zapisywanej w innym miejscu, w innym wyrazie inną literą.
W celu ułatwienia dziecku analizy i syntezy głoskowej (fonemowej) oraz poznania zapisu graficznego wyrazu elementem koniecznym jest - zdaniem B. Rocławskiego zastosowanie w ćwiczeniach i w zabawie specjalnych klocków LOGO. Twórca koncepcji programu nauki czytania i pisania metodą fonetyczno-literowo-barwną jest również autorem klocków LOGO składających się na swoisty ruchomy alfabet. Różni się on nieco od alfabetu stosowanego w podręcznikach szkolnych. Autor włączył do niego nowe wieloznaki: ni, si, zi, ci, dzi. Wprowadził również litery q, y, x.
Klocki zawierają cztery podstawowe warianty danej litery. Każdy wariant jest znakiem tego samego fonemu. Na każdym klocku występuje wielka i mała litera drukowana oraz wielka i mała litera pisana
Czytanie wyrazów należy rozpoczynać wstępną techniką, zwaną "ślizganiem się" z litery na literę. "Ślizganie się" z wydłużeniem głosek jest tylko początkowym etapem, w którym od czytania krótkich wyrazów i sylab przechodzi się do czytania krótkich tekstów.
By nauka czytania przebiegała równomiernie u wszystkich uczących się, nie wolno zaniżać poziomu wymagań w odniesieniu do każdego dziecka. Jeżeli dziecko nauczyło się czytać szybciej niż rówieśnicy, to doskonali ono technikę czytania, gdy inne dziecko dalej pozostaje na etapie syntezy i analizy sylabowej. W nauce czytania cały czas należy pracować z dzieckiem w takim tempie i przez taki okres, by nie zabijać w nim naturalnej chęci do czytania.

3. Metoda Dobrego Startu M. Bogdanowicz

To polska modyfikacja francuskiej metody Bon Depart. Dokonana w Polsce adaptacja tej metody odbiega jednak znacznie od francuskiego pierwowzoru. Autorka adaptacji, Marta Bogdanowicz wprowadziła szereg zmian oraz wzbogaciła metodę o wiele nowych elementów. Odeszła od obcojęzycznego nazewnictwa. pozostawiając jedynie ogólną ideę, niektóre techniki i kilka wzorów graficznych.
W opracowanej przez siebie wersji przetworzyła strukturę zajęć na wprowadzające, właściwe i końcowe oraz zmieniła formułę i przebieg ćwiczeń (ruchowe, ruchowo-słuchowe, ruchowo-słuchowo-wzrokowe), a także uzupełniła zestaw piosenek i wzorów
W polskiej adaptacji metody podstawą jest jednoczesne usprawnianie analizatorów: wzrokowego, słuchowego i kinestetyczno-ruchowego. Zasadniczą rolę odgrywa wzrok, słuch i sprawność motoryczna dziecka. Metoda Dobrego Startu, mimo ukierunkowania na rozwój funkcji percepcyjno- motorycznych, kształci i usprawnia także inne funkcje psychiczne.
Obecnie istnieją trzy polskie warianty Metody Dobrego Startu:
- "Piosenki do rysowania" - to zestaw ćwiczeń dla dzieci rozwijających się nieharmonijnie, dzieci z tzw. ryzyka dysleksji oraz dzieci z poważnymi zaburzeniami rozwoju.
- "Piosenki i znaki" - stanowią przedłużenie poprzedniego zestawu ćwiczeń, ale realizuje się je na innym materiale. Przeznaczone są również dla dzieci z tzw. ryzyka dysleksji oraz w okresie poprzedzającym naukę liter dla dzieci starszych, powyżej siedmiu lat, opóźnionych w rozwoju.
- "Piosenki na literki" - to zbiór ćwiczeń ułatwiających polisensoryczne uczenie się liter, zwłaszcza dzieciom z grupy tzw. ryzyka dysleksji i uczniom dyslektycznym oraz dzieciom mającym trudności w nauce czytania i pisania, a także dzieciom opóźnionym w rozwoju.

4. Zabawa w czytanie G. Domana

Glen Doman traktuje czytanie jako element dziecięcej zabawy. Jest zwolennikiem domowej nauki czytania i prze nosi ją ze zinstytucjonalizowanych form kształcenia do domu rodzinnego. W ten sposób nauka czytania pochłania więcej czasu, ale jednocześnie uwzględnia indywidualne predyspozycje dziecka. Członkowie rodziny, zwłaszcza matka, tworząc wokół czytania swoisty klimat i aurę zabawy, uczą dziecko czytać w zgodzie z jego rozwojem i możliwościami. Przyspieszenie lub spowolnienie tempa zdobywania umiejętności czytania jest uzależnione od samopoczucia dziecka i jego chęci do zabawy. Rozłożenie nauki czytania w czasie oraz potraktowanie jej przez dziecko jako jeszcze jednego elementu zabawy, wcale nie wiodącego, a więc pozbawionego oceny, eliminuje większość negatywnych czynników współwystępujących w klasycznych metodach nauki G. Doman twierdzi, że naukę czytania można rozpocząć z dzieckiem wkrótce po jego urodzeniu. Uważa, że istnieje ścisły związek pomiędzy procesem kształtowania się pojęć a techniką czytania. Stąd sugeruje wprowadzenie swoistej stymulacji wielo zmysłowej, która może ę przyczynić do pełniejszego rozwoju dziecka. Radosna i pozbawiona zabawa w czytanie nie tylko umożliwia dziecku nabycie umiejętności czytania, ale rozwija równocześnie jego kompetencje językowe.
"Zabawa w czytanie" to wykorzystanie globalnej nauki czytania odpowiednio dobranych wyrazów z zachowaniem pewnej chronologii ich prezentacji w ściśle określony przez autora sposób. Zapamiętywanie wyrazów, a raczej ich zapisu graficznego, nie sprawia dzieciom większych trudności, jeżeli rozumieją one sens przeczytanego przez siebie wyrazu.

5. Wprowadzenie w świat pisma I. Majchrzak (odimienna metoda nauki czytania).

Wg. koncepcji I. Majchrzak rozumienie słowa powinno wyprzedzać umiejętność jego odczytania, „bo to nie litery się czyta, tylko sens”. O nabyciu umiejętności czytania decydują umysł i wzrok. Dziecko od samego początku wchodzi w świat pisma jako w świat znaczeń, a nie poszczególnych liter. W swoich założeniach koncepcja pomija prawie zupełnie analizę i syntezę słuchową, a nowością jest to, że naukę rozpoczyna od imienia, które jest słowem „otwierającym świat pisma”. Jest kluczem, za pomocą którego dziecko może, w sposób dla siebie najłatwiejszy i najbardziej naturalny, odkryć alfabetyczną strukturę pisma, czyli reakcję znaczeniową między wyrazem napisanym a słowem mówionym oraz reakcję brzmieniową między literą a fonemem.
Do niedawna w polskich przedszkolach nauka czytania rozpoczynała się bardzo intensywną pracą dopiero w tzw. „zerówce". Więc edukacja przedszkolna w tym zakresie trwała jedynie rok. Z doświadczenia wiemy, że to mało czasu, a tempo było dość duże i nie wszystkie dzieci nadążały za nim. Zaś wczesną naukę czytania rozpoczynamy już od najmłodszej grupy dzieci przedszkolnych i możemy kontynuować ją, aż do „zerówki”. Mamy więc około 4-lat nauki.
Obecnie ułatwieniem we wdrażaniu wczesnej nauki czytania jest wydany program dr I. Majchrzak pt.: „Nazywanie świata - odimienna metoda nauki czytania” i 2 książki z cyklu: „Opowieści sowy”, wg. których wprowadzamy kolejne działania edukacyjne.

Wczesne czytanie przebiega zgodnie z pewnymi etapami:

1. Akt inicjacji – wprowadzenie wizytówek z imionami dzieci. Na wizytówkach wpisujemy imiona według propozycji dzieci. Mogą być zdrobnienia. Wizytówki wypisujemy przy dziecku, objaśniając każdą napisaną literę. Następnie wizytówki rozwieszamy w sali, w miejscach wybranych przez przedszkolaków np. na szufladkach, ścianach, bokach szafek itd.

2. Ściana pełna liter – Na długiej taśmie przygotowujemy alfabet do demonstracji z literami pisanymi i drukowanymi, dużymi i małymi, który jest na stałe przymocowany do tablicy lub jednej ze ścian w sali. Alfabet uzmysławia dzieciom, że wszystkie, tak różne w brzmieniu imiona, zostały zapisane za pomocą ograniczonej liczby znaków. Dzieci w sposób spontaniczny odszukiwały litery, które są w imionach.

3. Prezentacja alfabetu – nauczycielka prezentuje wszystkie litery alfabetu duże i małe. Jedna litera na dzień. Omawia ich kształt oraz brzmienie. Dzieci sprawdzają, czy wskazana litera znajduje się w ich imieniu.

4. Targ liter- Polega na wymianie z innymi dziećmi poszczególnych liter zawartych we własnym imieniu lub nazwach wybranych do zabaw desygnatów. Ten etap jest przeplatany różnorodnymi czynnościami manualnymi, aktywizującymi dziecko i utrwalającymi poznane liter. „Targ liter” to okres różnych zabaw i gier z wykorzystaniem liter, sylab i wyrazów o prostej budowie. W czasie tych zabaw dziecko powinno kojarzyć dźwięk(głoskę) z jej zapisem graficznym (literą).

5. Gry w sylaby – Na kartkach papieru piszemy sylaby, zrazu tylko najprostsze, później bardziej skomplikowane i rozdajemy je dzieciom pytając ,, Masz słowo, czy nie masz słowa?” Komu sylaby ułożą się w słowa ten wygrywa. 6. Nazywanie świata - to ćwiczenie, które polega na przyporządkowaniu odpowiedniej nazwy do wszystkiego co znajduje się wokół nas. To zabawa, w której dzieci etykietują przedmioty w sali. Im więcej liter dziecko poznało, tym łatwiej dochodzi do rozszyfrowania znaczenia danego słowa.

Przykłady zabaw do poszczególnych etapów wczesnej, odimiennej metody nauki czytania:

INICJACJA

Znam twoje imię - Dziecko bierze jedną z wizytówek rozłożonych na podłodze i wręcza ją właścicielowi. Jeżeli żadnej nie rozpoznaje to odszukuje swoją. Który samolot startuje? - Wszystkie dzieci jako samoloty stoją na lotnisku. Nauczycielka pokazuje jedną z liter i te dzieci, które mają ją w swoim imieniu startują do lotu.

Krąży, krąży moje imię - Wszyscy siedzą w kole. Początkowo nauczycielka, później któreś z dzieci, podaje pierwszemu koledze wizytówkę. Kartka przechodzi z rąk do rąk, aż trafi do właściciela imienia. Po chwili po-dajemy kolejną wizytówkę. Kartki krążą w kole, aż znajdą właścicieli.

ŚCIANA PEŁNA LITER

Imię na i w kopercie- Nauczycielka daje dzieciom koperty, w których znajdują się napisane na oddzielnych kartkach litery składające się na ich imiona. Zadaniem dziecka jest złożenie swojego imienia najpierw według wzoru, potem z pamięci. Dzieci układają swoje imiona nawzajem, wyszukują wspólnych liter. Literowe pudełeczko- Jedno dziecko trzyma pudełko, w którym są litery z konkretnego imienia. Obok dziecka z pudełkiem ustawia się czworo dzieci, każde z nich wyciąga jedna literę. Zadaniem dzieci jest takie ustawienie się, by utworzyć imię kolegi. Następnie nauczycielka wrzuca do pudełeczka literki z innego imienia.

Domki literek- Zabawa przy muzyce. Na podłodze dzieci rozkładają domki wycięte z papieru a na nich nauczycielka układa po jednej literze z alfabetu. Dzieci próbują nazywać te litery i wyszukać je w alfabecie ściennym. Następnie w rytm muzyki dzieci poruszają się po sali. Gdy muzyka milknie każde dziecko podbiega do tego domku, który ma pierwszą literę z jego imienia. Modyfikacja: ostatnią literkę z jego imienia lub do domku z literka A czy K itd.

NAZYWANIE ŚWIATA

Wyrazowe zadania- Dzielimy dzieci na III zespoły.

I zespół - ma za zadanie powyjmować karteczki z rzeczownikami z tzw. „Magicznego pudełka” i poukładać je , poprzypinać lub ponaklejać do odpowiednich przedmiotów w sali.

II zespół – Otrzymuje kilka kartek ze zdaniami ( np. Klocki leżą w pojemniku), które kładą w odpowiednich miejscach sali.

III zespół - sprawdza czy wszystko zostało poprawnie ułożone, czyli dobrze dopasowane rzeczowniki lub zdania .

Często powtarzamy zabawę , zmieniając skład zespołów oraz treść zapisanych zdań i wyrazów.

Etykietki- Dzieci losują napisy, odczytują, wybierają odpowiednią zabawkę i układają ją na stoliku, obok ustawiają etykietę. Lub po cichym odkryciu słowa odszukuje wzrokiem przedmiot i głośno określa jego charakterystyczne cechy.

GRY CZYTELNICZE

Zgaduj –zgadula- Na stoliku leży sześć ponumerowanych karteczek od 1do 6. Dziecko rzuca kostką, liczy ilość wylosowanych kropek. Wybiera karteczkę z cyfrą sześć i odczytuje pierwsze wyrazy np. W ogrodzie rosną..... Dokańcza zdanie rysunkiem lub słownie.

6. Naturalna nauka języka – program nauki czytania powstały z inicjatywy W. Pye

Za twórcę tej metody uważa się B. Cutting’a. Naturalna metoda języka to nauka słuchania, mówienia, czytania i pisania poprzez zabawę i twórcze działania. Towarzyszy jej stale dziecięca aktywność twórcza. Dlatego metoda ta jest odbierana nie tylko jako uczenie się języka, ale przede wszystkim jako edukacja poprzez język, w której jest on środkiem komunikacji i instrumentem myślenia. Istotą czytania jest tutaj zrozumienie przez dziecko czytanych przez siebie treści, w których ujmuje się całe jednostki językowe, by następnie przechodzić kolejno do ich elementów.
Wykorzystanie naturalnych okoliczności, tworzących okazjonalne sytuacje edukacyjne, inspiruje dziecko, wprowadzając jednocześnie w świat pisma. W tej metodzie nauce czytania towarzyszy nauka pisania.
Punktem wyjścia w nauce czytania jest cały tekst – krótki i prosty, ale zrozumiały – oraz jego atrakcyjny kontekst. Opracowane, specjalnie do tej metody, noszą nazwę „Słonecznej Biblioteki”. Jest to seria 40 książeczek przeznaczonych do samodzielnego czytania przez dzieci w wieku przedszkolnym. Wchodzą one w skład 4 zestawów, zróżnicowanych stale wzrastającym poziomem trudności.
Nauka czytania i pisania przebiega w trzech etapach:
- zapoznanie dziecka z całością, która jest cały tekst, zdanie, wyraz;
- zapoznanie dziecka ze szczegółami: budową zdania, litery, znaków interpunkcyjnych;
- przechodzenie do budowania całości z wykorzystaniem zdobytej wiedzy.
W procesie nauki czytania i pisania występują równolegle następujące czynności:
- czytanie wspólne;
- czytanie zespołowe;
- czytanie indywidualne – samodzielne;
- czytanie dzieciom;
- pisanie wspólne;
- pisanie samodzielne;
- pisanie dla dzieci.
Do czytania nauczyciel powinien zaopatrzyć się, ewentualnie wykonać samodzielnie duże książki. Ponieważ właśnie tych książek używa się do czytania z całą grupą. Duża książka musi mieć format A – 3.
Ponadto można tworzyć:
- książki wspólnie z dziećmi,
- albumy,
- karty poetyckie,
- książki własnego autorstwa,
- inne pomoce służące do czytania, a wykonane wspólnie z dziećmi.
Z nauką czytania nierozerwalnie związana jest nauka pisania. Uzasadnienie tego faktu jest następujące:
1. Dzieci uczą się rozpoznawania liter i od razu kreślą odpowiednią literę.
2. Dzieci szybciej zapamiętają wprowadzana literę.
3. Podczas wprowadzania nowej litery i pisania jej dzieci widzą (pracuje wzrok), słyszą (pracuje słuch) oraz piszą (pracuje ręka).
Może także pracować dotyk (litera wypukła, wklęsła, kasza manna...) Poznanie wielozmysłowe. Pierwszym etapem pisania jest ograniczenie płaszczyzny z góry i z dołu. Pisanie rozpoczynamy od imienia dziecka. W 5-latkach powinno to być to być pisanie po śladzie. Następnie przechodzimy do pisania z wyrazem (imieniem) ułożonym nad liniaturą, w której dziecko pisze wyraz. Cały czas nad pisaniem czuwa nauczyciel.

Kolejny etap to pisanie samodzielne – prostych wyrazów i w końcu całych zdań. Dzieci uczą się pisać wtedy, gdy piszą samodzielnie i wówczas, gdy pisze nauczycielka. Litery na początku piszemy oddzielnie, natomiast dwuznaki razem, ułatwia to dzieciom zrozumienie istoty litery i głoski oraz analizy syntezy wyrazów. Nauczycielka czuwa nad całą nauką pisania, a pierwszego pokazu łączenia liter dokonuje na oczach dziecka. Nauczyciel pracujący tą metodą zyskuje także wiele korzyści:
Przede wszystkim:
- dowiaduje się jakie dzieci ma w grupie,
- dzieci informują go o swoich problemach,
- może poprawiać wady wymowy dzieci,
- wzbogaca słownictwo dzieci,
- wzbudza zaufanie wśród dzieci,
- uczy dzieci wyrażania swoich myśli,
- wprowadza odpowiedni nastrój na zajęciach (radosny lub smutny),
- uczy dzieci cierpliwości, umiejętności oczekiwania na swoją kolej...

7. Nauka czytania według metody prof. J. Cieszyńskiej.

Tezą podstawowa tej metody jest pierwszeństwo nauki odczytywania sylab w ich różnych konfiguracjach. Sylaba to podstawowa jednostka w procesie percepcji słuchowej. Dziecko nie słyszy głosek w izolacji, więc nieuzasadnione jest czytanie dźwięków, których w rzeczywistości nigdy nie odbiera drogą słuchową. Sylaby, które dziecko poznaje pełnią funkcję wzorca służącego do odczytywania wyrazów. Metoda jest wspomagana serią książeczek „Kocham czytać” umożliwiających indywidualizację procesu dydaktycznego. Ważnym aspektem tej metody jest konsekwentne stosowanie wielkich liter drukowanych, które są łatwiejsze do różnicowania dla dziecka, brak między nimi połączeń, co umożliwia przeprowadzenie analizy i syntezy wzrokowej. Dzieci samodzielnie dochodzą do odkrycia odpowiedniości między małą a wielką literą. Ilustracje książeczek serii „Kocham czytać” zostały tak pomyślane, aby przywoływały pozytywne doznania dziecka płynące z obcowania z rodziną, rówieśnikami, światem zwierząt i roślin.
Metoda ta wprowadzana jest etapami, odpowiednimi do wprowadzania każdej z liter:
1. powtarzanie (mechanicznie za nauczycielem) wraz z pokazem zapisu graficznego.
2. rozumienie – wskazywanie głoski przez dziecko.
3. nazywanie – samodzielne czytanie.
Naukę czytania należy rozpocząć od liter odpowiadających wszystkim samogłoskom ustnym. Umożliwia to potem wprowadzanie zapisu spółgłosek w sylabach. Rozpoczyna się więc od pokazania graficznych obrazów samogłosek prymarnych: A, U, I. Odczytując samogłoskę, dziecko zapoznaje się jednocześnie z jej ruchowa wizualizacją, prezentowaną przez nauczyciela. Następnie wprowadza się pozostałe samogłoski: E, O, Y. Ważne jest, aby pokazać dzieciom, że samogłoskę U można zapisać na dwa sposoby (U, Ó). Naukę czytania spółgłosek także rozpoczyna się od spółgłosek prymarnych (P-M), które wprowadzane są wraz z samogłoskami na sylabach otwartych. Kolejność wprowadzania liter opiera się na książeczkach serii „Kocham czytać”. Ważne jest, aby tak dobierać pary liter, aby wykorzystać zasadę maksymalnego kontrastu, która ułatwi dziecku różnicowanie liter. Autorka radzi, aby wprowadzać dzieciom także samogłoski nosowe, spółgłoski miękkie oraz dwuznaki. Uważa także, że wraz z nauka czytania sylab powinno się równolegle prowadzić ćwiczenia globalnego rozpoznawania wyrazów w celu stymulacji pamięci symultanicznej oraz oddziaływania psychologicznego (kształtowania poczucia własnych możliwości).

Literatura:
1. Kamińska K., Nauka czytania dzieci w wieku przedszkolnym, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne S.A., Warszawa 2000
2. Bogdanowicz M., Metoda Dobrego Startu, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1989
3. Cackowska M., Nauka czytania i pisania w klasach przedszkolnych, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1999
4. Czytanie i pisanie – nowy język dziecka, red. Brzezińska A., Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne S.A., Warszawa 1989
5. Doman G., Doman J., Jak nauczyć małe dziecko czytać, „Excalibur” Bydgoszcz 1992
6. Rocławski B., Nauka czytania i pisania, Glottispol, Gdańsk 1992
7. Cieszyńska J., Kocham uczyć czytać. Poradnik dla rodziców i nauczycieli, Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków 2006
8. Cieszyńska J., Nauka czytania krok po kroku. Jak przeciwdziałać dysleksji, Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków 2001
9. Strona internetowa - Portal Nauczycielki Przedszkola
opracowała:
mgr Ewa Lisińska


Komentarze
#1 | gosiami dnia styczeń 06 2008 17:55:44
Mam pytanie do autorki opracowania: Czy przy metodzie, którą opisujesz jako drugą nie wkradł się błąd- to metoda Wrocławskiego czy Rocławskiego?
Ja wykorzystuję zwłaszcza na terapii metodę sylabową opracowaną perzez Jadwigę Jastrząb, ona jest wykorzystywana w szkole terapeutycznej założonej przez autorkę tej metody do nuaki czytania m. in. dzieci dyslektycznych, polecam - przynosi efekty
#2 | herbaciarka dnia styczeń 13 2008 12:34:32
Masz rację, nie wiem skąd ten błąd, najlepsze, że czytałam to opracowanie dwa razy, bo muszę je oddać do przedszkolnej biblioteki i nie zauważyłam błędu, być może komputer zmienił mi to automatycznie. Dziękuję za podpowiedź, muszę poprosić Marzenkę, żeby to zmieniła.
#3 | gosiami dnia styczeń 13 2008 13:24:29
myślę, że nic takiego się nie stało, czasami czytamy kilka razy i nie zauważymy czegoś, albo faktycznie komputer zmienia na słowe, które są w jego słowniku. Kiedy oddawałyśmy dokumentację na dyplomowanego to koleżanka zauważyła, że komputer zmieniał w wordzie słowo origami na inne o zupełnie innym znaczeniu Shock , Marzenka pewnie to poprawi, albo ktoś kto to przeczyta będzie wiedział jak powinno być. Po co ktoś ma nam zarzucić, że wprowadzamy ludzi w błąd.
#4 | amdr82 dnia maj 13 2008 10:12:32
bardzo potrzebuję jakiś scenariusz zajęć wprowadzający literę "J" i "N" met. Cieszyńskiej. Będę bardzo wdzięczna za pomoc (adresy stron, linki itp.), jestem dopiero w trakcie praktyk, więc siłą rzeczy nie mam wiedzy praktycznej. Z góry dziękuję.:bz
#5 | Danamax dnia wrzesień 26 2009 14:17:08
Herbaciarka opisujesz i nie znasz nazwiska autora? Żaden błąd Ci się nie wkradł. To dokładnie jest dr hab. Bronisław Rocławski, profesor APS w Warszawie i PWSZ w Ciechanowie, filozof, specjalista pedagogiki, polski autorytet w zakresie edukacji wczesnoszkolnej jest twórcą nowej koncepcji nauczania czytania zwanej Glottodydaktyką.
Pozdrawiam
#6 | gosiami dnia wrzesień 26 2009 16:11:01
Danamax pewnie,że teraz nie ma błędu po prostu przy pisaniu wkradła się " literówka" i to zostało już dawno naprawione Wink a herbaciarka wie o czym pisze

Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Nasze rozmówki
Musisz się zalogować, aby dodać wiadomość.

14/12/2014 16:30
Witam wszystkich. Miłego wieczoru.

14/12/2014 11:21
Witam wszystkich Smile Miłego dnia Smile justyna97 gratulacje i Oklaski

09/12/2014 21:38
Gratulacje Oklaski

09/12/2014 20:16
Justyna brawo Smile

09/12/2014 19:47
Gratulacje justyna97 Oklaski


Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta W Portalu Nauczycieli Przedszkola?
Zarejestruj się, naprawdę warto!

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Online
» Gości online: 9

» Użytkowników online: 1
paczoska

» Łącznie użytkowników: 53,374
» Najnowszy użytkownik: sannakoceba

Rankkingi
PUBLIKACJE NAUCZYCIELI

PUBLIKACJE NAUCZYCIELI


Księgarenka
Książki pedagogiczne
Czasopisma pedagogiczne

Antykwariat
Pedagogiczne - sprzedam
Pedagogiczne - kupię
Różne - sprzedam
Różne - kupię

Prawo
* Awans Net
* Kajet PL
* Edu Info
* Literka PL
* Edusek Interklasa
* Edukacja Strefa PL

Relaks
* Strona 1

  40,695,452 Unikalnych wizyt